Bana Sesiyle Sarılacak İnsanlar Gerekli…

Bana sesiyle sarılacak insanlar gerekli

Her şey ‘’aralık’’, belirsiz, yazmışım 2017 de, sen bir de 2020’yi gör dedim kendime şimdi.

Düşerken uçmayı öğrenebilsek kuşlar gibi; Korku varsa umut da vardır. Umut korkuyu yenebilir diyenlerdenim. Bitmeyen kaynaktır umut. Ne istiyorum? Her kapı açık olsun ve öyle kalsın; her şey yenilensin  istiyorum.

Sağlıklı olmayı üç kelime ile tanımla diyordu anket; Özgürlük, mutluluk, sevmek kelimeleri döküldü ağzımdan ‘Heyecanla’. Bu yılın son ayı, son günlerinden ve yeni yıldan beklentimin özeti bu kelime “Heyecanla”. Belirsizlikle ve korkuyla baş etmemizi sağlayan umut için. Çılgın dünyada değişmek istediğimiz her şey, denemeye devam etmemizi sağlayan hayaller, umut. Gerçek hayat ne bilmiyoruz artık. Kitapları ve hayallerimizi alsalar elimizden öylece kalakalacağız. Ötede bir yaşam var ve keşfedilmeyi bekleyen ihtimaller sonsuz. Bu nedenle insanın kendisiyle randevusu hiç bitmemeli.

“İnsan sevmeye başladı mı yaşamaya başlar.” William Shakespeare

Yaşamımızda bizi motive eden sevmemizi, sevilmemizi, sevinmemizi sağlayan heyecanla yaşamak. Yeter ki ruhumuz eskimesin, içimizdeki müzik susmasın; parlaklığı ve rengi solmasın. Depresif duygu bizde fazla barınamaz. Dinamik, kontrollü, iyimser, tutumlu, tutkulu, olgun, mutlu, sabırlı, esnek; hayalleri olan, -mış gibi yapmadan, zor şartlarda bile duruşunu bozmayan kaktüs gibiyiz.

Yenilenen, zarif, gelişen, kendine yatırım yaparak, geciktirdiklerimize zaman ayırarak, neyi neden istediğimizi netleştireceğiz. Geleceğe hazır olan yanlarımızın ve geliştirmemiz gereken yönlerimizin farkına varacağız.

“Deneyimden öğrenmiyoruz… deneyim üzerine düşünerek öğreniyoruz.” John Dewey

Bir şeye sahip olmakla ona sahip çıkmak farklı şeyler. Önem verdiklerimize önem verdiğimizi göstereceğiz. Sessizliği geçelim, konuyu açan, konuşan olalım. Kimsenin hikayesine şaşırmadan; yol daha uzun. Hayatımızın önsözüne yazacağımız bir mertlik hikayemiz olmalı, var mı?

Duyabilmek bizi kalbinin ortasına yerleştirecektir. Duygudaşlık kurabilmek çok daha önemli, karşılık beklemeden iyilik yapabilme ve dayanışma gibi, vermek konusunda cömert olmak gibi.

“İçinde renk olmayan dışarıda gökkuşağı aramasın.” Buddha

Kendimi anlama, kucaklama, kendimle kalabilme samimiyetimle bu yaşıma kadar hep geleceğe bakarak devam etmeyi öğrendim. Sizde kendi ateşini yakanlardan mısınız?

‘Ne için varım ve ne olacağım’; soru bu. “İnsan”. Anlarda güzel bir koku, hoş bir lezzet, güzel bir ses gibi tekrar tekrar hatırlanacak dakikalar için yaşamak. Kolay olmayacak ama yaşamaya değer olmasını sağlamak elimde. Başaramayabilirim ama yaşayacağım! Dramayı ortadan kaldırmak için daha fazla çabalayan gerçekçi, samimi, net, empatik, estetik, etik, yalın ve dijital kendini bilen olacağım. Yapılması gereken tek şey, artan bilinmezlikle sadece kendimizi “sevilmeye” bırakmak değil mi?

Aralık kaldı her şey 2020’de, 2021 bitmeyen bir kumar; Kabul ederek, emek vererek, keyfini çıkararak, güçlenerek ve sabırla…

“Kimse geçmişe gidip yeni bir başlangıç yapamaz ama bugün başlayıp yeni bir son yazabilir.”
Carl Bard

Daha fazla motivasyon ve bilgi için geçmiş yeni yıl yazılarıma göz atmak ister misiniz?

Yeni yıl 2020: 52 Haftanın Bilançosu

52 Haftanın Muhasebesini Yaptınız mı?

 

Reyhan KocabalReyhan Kocabal

Yorumlar