Makedonya’nın sert rüzgârıyla sertleşmiş hayatların hikâyesi, İzmir’in şehir hastanesinin beyaz koridorlarında yumuşuyordu. Önder Amca, yetmişli yaşların kırgın gülen yüzüyle annesinin başucunda otururken, göçün kokusunu, yokluğun isli hatıralarını taşıyordu üzerinde. Onların kültüründe, erkek evlat büyüğe bakmazsa evin onuru sarsılırdı; bu yüzden Önder’in sırtına düşen şey yük değil, nesilden nesle devredilen bir görev, kaderin omuza astığı görünmez...

90’lı yıllarda, çalışarak bir şeyler başarabileceğimize inanarak çıktık yola. Hani kalamozaların son dönemi PC yeni tanışılan cep telefonunun çıkmasına beş yıl kala. Yaşama isteğimiz güçlüydü; cesaretle, düşe kalka, çarpa çarpa ilerledik. Bazen cevapları bulduk, bazen bulamadık; bazen de cevaplar zamanla değişti. Kendini tanımak bir konfor alanı değil, harekettir. Yıllar geçtikçe fark ettik ki, sorular davranışlarımızı,...

Bilinçli bir yaşam, sadece bireysel seçimlerden ibaret değildir; ortak çabayla, dayanışmayla ve birbirimizi anlamaya çalışmakla şekillenir. Kırılganlıklarımızla birlikte sevecenliğimizi de taşıdığımızda, hayallerimizin peşinden koşarken pes etmemenin anlamını buluruz. Hep aklımda tek bir soru vardır: “İnsan nasıl bir hayat yaşamalı?” Bazen ulaşamadıklarımın hayalini kurar, ulaştıklarımda ise değerlerin değiştiğini görürüm. Çünkü yaşam, sadece sahip olduklarımızdan değil; yönlerden,...

Bugünlerde üzülmeden, şaşırmadan, kızmadan, korkmadan, kaygılanmadan zaman geçmiyor. Kadını, doğayı, çocuğu, adaleti koruyamıyoruz. Eğlencesini yitiren ülkemin %15’i yaşantısını gözümüze sokarken, fazlasıyla merhamet ve vicdanla — yazın domatesin fiyatı bile artarken — yazıyorum bu satırları… Bir yaz günü yolculuğu gibi geçiyor artık hayat: Uzun, sıcak, zaman zaman boğucu ama içinde beklenmedik manzaralar barındıran bir yolculuk. Yanımdan...

Nisan sonu seyahatimde hoş sohbetlerde dinlediğim kadarıyla bu yazıyı toparladım. Yazmasan olmazdı. Herkesin birçok hikayesi var… Ailenin beğenisi ve onayı ile burada da yayınlıyorum. Azize Hanım anısına saygıyla ve sevgiyle… “Bingöl, dağları gibi yüksek, göçleri gibi yorgun, türküleri gibi kırık ama dimdik duran bir yerdir.” Bingöl Dağlarında Sessiz Bir Devrim Bingöl’ün sarp dağları arasında, rüzgârın...

“Mesleği sevmek değil, meslekte kendini sevmek daha önemli.” Bu cümleyle Nilay Örnek’in Tilde Saran podcast’inde karşılaştım ve içimde bir yerlerde yankılandı. Çünkü ben işimi sevmekle kalmıyor, işte kendimi buluyorum. Bugün geriye dönüp baktığımda, neredeyse 35 yıla yaklaşan bir kariyer yolculuğum var. Ama hâlâ öğreniyorum, hâlâ merak ediyorum, hâlâ öğrenci kalmanın gücüne inanıyorum. Ve en çok...